مبارزه با قا رچ عامل بيماري بوته ميري جاليز :
عوا ملي كه به نحوي در بروز ويا شدت حمله بيماري موثرند :
1-بافت خاك :خاكهاي سبك وشني كه كمتر توانايي نگهداري آب را دارند مشروط بر آنكه فقر غذايي نداشته باشند در مقايسه با اراضي سنگين ورسي ، بستر مناسبي براي كاشت خانواده جاليز بوده و نباتات كاشته شده در آن خاك كمتر صدمه مي بينند
2- تاثير كود دامي:از انجاكه نباتات خانواده كدوئيان به خاكهاي سبك وقوي نياز دارند از اين لحاظ مي توان با افزايش كود هاي حيواني مشروط بر انكه كاملا پوسيده وعمل امده باشند به اين خواسته انها جواب داده مقدار كود لازم در اين نوع خاكها 40-60تن در هكتار و انهم در فصل پاييز قبل از كاشت مي باشد .از دادن كود دامي نپوسيده خودداري گردد زيرا كود دامي نپوسيده بستر بسيار مناسبي براي فعاليت عوامل بيماريزا بشمار مي رود .
3- آب آبياري : همراه بودن لايه هاي رسوبي در آب رودخانه هم بافت خاك را سنگين تر نموده واين عا مل خود كمك موثر ديگري در فراهم آوردن امكا نات براي آلودگي هاي بعدي است .در خاكهايي هم كه از نظر زهكشي فقير بوده و آبگيرشان زياد است بيماري شديدتر است اما اين موضوع به رسي يا شني بودن خاك سطح الارض بستگي چنداني نداشته و بيشتر به ساختمان خاك تحت الارض مر بوط مي شود.
نحوه آبياري و طرز كاشت : سيستم كاشت جوي و پشته اي بنحوي كه طول جوي وپشته ها حتي الامكان زياد در نظر گرفته نشود و بايد هر جوي مستقلا آبياري شود و آب از آن خارج نگردد .از كاشتن جاليز به صورت كرتي و نيز آبياري نمودن در ساعات گرم روز جدا خودداري گردد .
حرارت ورطوبت : حرارت مناسب براي قا رچ فيتو فترا 32-28 درجه سانتي گراد بوده و نيز نياز مبرم به رطوبت كافي دارد .آبياري در ساعات گرم روز شرايط مستعدي براي رشد قارچ فراهم مي كند . اثر حرارت در پراكندگي عا مل بيماري و بالا بردن در صد خسارت بيشتر از تاثير گذاري رطوبت است . فواصل آبياري بايد رعايت گردد .